Bi izni Teâla, Allah’ın yardım ve lütfuyla…

Lehimde de olsa, asla yalan konuşmadım.

İftira etmedim, İhanet etmedim.

Zulmetmedim, Hak çiğnemedim.

Bir selamın kıymetini bildim, vefa gösterdim.

Aldandım ama aldatmadım

Zarar gördüm ama zarar vermedim.

Mal, Güç ve makamından dolayı kimseye iltifat etmedim.

Ne kadar güçlü olursa olsun, zalime meyletmedim, yanaşmadım.

Yanlışı onaylamadım, gücün yanında olmadım,

Mal, kuvvet ve güce sığınmadım.

İnsanlara üstten bakmadım, kimseyi hor görmedim.

Bana yapılmasını istemediğim bir şeyi başkalarına yapmadım.

Yalakalık ve İkiyüzlülükten nefret ettim.

Suni ayrılıkları kabullenemedim.

Irkçılık, mezhepçilik ve partizanlıktan uzak durdum.

İnsanların şahsi eksiklikleriyle uğraşmadım.

Başkalarıyla mücadele değil, yardımlaşmayı ilke edindim.

Takvayı ölçü bildim.

Menfaatim için kimseye zarar vermedim.

Maddiyatı araç bildim, önemsemedim.

Daima Hakkı ve zayıfı güçlüye tercih ettim.

Hesap gününü unutmadım, doğruluktan ayrılmadım.

Kibir değil, alçakgönüllülüğü sevdim, tercih ettim.

Farklılıkları inkâr ve cedelleşmeyi değil, konuşup anlamayı;

Ayrılık ve kavgayı değil, saygı ve barış içinde bir arada yaşamayı istedim.

Çatışma ve rekabeti değil yardımlaşmayı ilke edindim.

Cimri değil, Cömertliği; Yalan ve bencilliği değil de, doğru ve paylaşmayı seçtim.

Aklımı kimseye esir etmedim, Allah’a sığınarak her türlü dünyevi kulluk ve esaretten kurtuldum. İnsanların canını, malını, şerefini, Hak ve hukukunu… Kutsal bildim.

Aksini yapanlara yazıklar olsun. Dünümü unutmadım, yarınım belli değil.

Yoklukta isyan etmedim. Güç, kuvvet ve para bulunca şımarmadım, değişmedim.

Kimseyi kıskanmadım, haset etmedim.

Hep doğru ve Hak’ta kalmaya gayret ettim.

Efendi değil, hizmet ehli olmaya gayret ettim.

İmanım açık, fikrim açık, alnım açık…